CLJX__ZW8AE1J7H

Resultaat (#BlimageNL)

Frans Droog heeft mij uitgedaagd: een blog over onderwijs schrijven aan de hand van de onderstaande afbeelding.

CLJX__ZW8AE1J7H

Het heet #BlimageNL, een samentrekking van de woorden ‘blog’ en ‘image’. Je leest er meer over in de blogpost van Frans. Ik vond het een lastige uitdaging, maar het blijkt (zoals vaker) dat je het gewoon moet doen. Alle blogs zijn verzameld op dit bord van Pinterest. En ik wil ook wel twee mensen uitdagen, ze mogen hun blog hier wel publiceren!

Ellen (@riverwork) voor jou heb ik deze foto:

IMG_3190

En Annick (@annick_3107) voor jou deze:

20130328-141555.jpg

Resultaat

Het schooljaar is slechts anderhalve week oud en eigenlijk is het alweer druk. De opstart overvalt me een beetje en daardoor heb ik weinig tijd om na te denken over mijn wens: beter resultaat. Ook voor mijn moestuin heb ik structureel te weinig tijd. Daar is het resultaat dan ook naar. Maar ondanks dat ben ik er heel blij mee. Het gaat beter dan voorafgaande jaren. De reden: ik had een plan!

De tuin is verdeeld in bedden met daarin de groenten die bij elkaar horen: courgettes, pompoenen en komkommer bij de vruchtgewassen, wortels en uien naast elkaar, erwten en daarna bonen, alles had zijn plek. Maar zoals met een plan, ik hield me niet aan alle details. En of ik dat nu wel of niet gedaan had, sommige resultaten heb je niet in de hand.

Zo werkt het met leerlingen natuurlijk ook: je hebt een plan, je houdt je er in meer of mindere mate aan, je stelt het bij en niet alle resultaten heb je in de hand. Dat is geen reden om dan maar niet meer na te denken over hoe je het wil in de lessen! Optimalisatie is altijd te bereiken.

Resultaat, resultaat, denkt u nu, hoor ik hier een pleidooi voor goede cijfers? Met resultaat bedoel ik dat de leerling een goede leeropbrengst heeft in de les. Hij of zij loopt naar buiten en denkt: “Ik heb wat geleerd en ik weet ook wat”. De leerling gaat naar de toets toe (want daar komen we echt niet meer onderuit (denk ik)) en denkt: “Kom maar op, ik weet alles al”. En de docent denkt: “Waarom geef ik die toets nog, ik kan de zevens, achten en negens zo ook wel invullen”.

Oké, wat is dan het plan? Ik ben me toch weer aan het verdiepen in het formatief toetsen. De leerlingen worden zich zo beter bewust wat ze al weten en waar ze nog aan moeten werken. Hoe ga ik dat doen? Kahoot-quizen, slot-enquete van Socrative en exit tickets in google forms of gewoon op papier. Maar ik zoek nog veel meer ideeen: dus kom maar op!

Schermafbeelding 2015-09-02 om 09.42.04

Natuurlijk is dit slechts een deel van het plan, een plan dat nog verder moet groeien, daarna bijgesteld. Ik ga me er dan wel en dan weer niet aan houden, kortom: #leraarelkedaganders

Our-education-system-e1402862003467

Gedifferentieerd leren

Our-education-system-e1402862003467

Het is hot, ook bij mij: gedifferentieerd onderwijs. Leerlingen zijn verschillend, dus om ze allemaal te dwingen hetzelfde leerpad te volgen, is waarschijnlijk niet erg efficiënt. Bedienen we dan alle leerlingen, dagen we dan alle leerlingen genoeg uit? Volgens Tomlison et al., 2003 is differentiatie een goed middel om de (betere) leerlingen uit te dagen. Het artikel waar deze bron uit komt geeft een mooie definitie voor gedifferentieerd leren:

‘Met differentiatie in het onderwijs wordt in dit artikel bedoeld: de diverse aanpassingen op programma- en instructieniveau die aansluiten op de individuele beginsituatie, leerbehoeften en interesses van leerlingen met als doel voor alle leerlingen maximale leerkansen te creëren (Tomlinson et al., 2003).’ (uit Blommestein, 2014)

Het past mooi in mijn straatje van efficiënt leren. Nu heb ik vaak het idee dat ik een deel van de leerlingen niet bereik of wellicht beter niet goed bedien met als gevolg af en toe belabberde toetsresultaten. Flip de klas lijkt al een vorm van differentiatie: als je thuis de filmpjes bekijkt op je eigen tempo en je hebt zelfs de mogelijkheid om te kiezen uit verschillende filmpjes met hetzelfde onderwerp, lijkt dat al een aanpassing die aansluit op de leerbehoefte van de leerling.

flipped-classroom1

Maar dat is het natuurlijk nog niet (helemaal). Want wat als je helemaal niet houdt van filmpjes kijken, of als je tussendoor meteen wilt reageren op de docent. Wat als je toch liever thuis, in je stille kamer de opgave maakt, omdat je anders teveel afgeleid bent. Dan sluit het niet aan bij je leerbehoefte. Er valt niets te kiezen…

In het kader van mijn nieuwe stokpaardje: autonomie, bedacht ik om de klas of beter de leerlingen zelf te laten kiezen welke weg ze willen volgen. In 5vwo heb ik daarvoor drie groepen gemaakt: groep 1 plant zelf, werkt zelfstandig en verwerkt de stof in een eindopdracht, groep 2 gaat volgens het ‘flip de klas’-systeem aan de slag, groep 3 krijgt van mij korte instructies en werkt daarna in de les en thuis aan de opdrachten.

De leerlingen maakten eerst een voorkennistoets, maar mochten vooral zelf aangeven waar ze zich het beste bij voelden. En kennelijk is er in deze groep geen behoefte aan het zelf plannen en werken aan het hoofdstuk, niemand heeft gekozen voor groep 1. De klas verdeelde zich tussen groep 2 en groep 3.

De volgende les had (bijna) iedereen van groep 2 het filmpje bekeken en ze gingen goed aan de slag. Er waren wat vragen, sommigen luisterden stiekem wat mee zodat ze snel verder konden, maar ze hebben (bijna) allemaal hard gewerkt. Groep 3 heeft samen met mij ook hard gewerkt: ze deden mee, beantwoorden de vragen (hmmm daar moet ik nog eens op terugkomen) en schreven mee. Ze begonnen aan de opgaven en opperden onder elkaar: ‘wij kunnen ook thuis de filmpjes nog bekijken’. Kortom bijna iedereen was aan de slag. Een jongen is zelfs al overgestapt van groep 3 naar groep 2 omdat hij er achter kwam dat het wel lukte.

Op edmodo staat de planning (en werkwijze), elke les wordt voorafgegaan met een post wat het er voor, in en na de les gedaan moet worden. Een tweede post bevat de belangrijke begrippen die de leerlingen moeten beheersen (kennen én kunnen) aangevuld met links en afbeeldingen hierover. Alle handvaten om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor het leren.

Wederom wordt vervolgd…

Flip de klas – deel 4

flipped-classroom1

Ik heb er al eerder over geschreven, af en toe, alhoewel steeds vaker, flip ik de klas. De leerlingen krijgen als huiswerk filmpjes mee en in de les werken we samen aan de opdrachten. Na wat tegenvallende resultaten in 5havo en het gevoel dat de leerlingen in de les te weinig tijd hadden om te werken, ben ik het principe meer gaan gebruiken bij deze groep. En tuurlijk keken ze niet altijd filmpjes, ze maken immers ook niet altijd huiswerk. Maar ik de les waren ze bezig met de opgaven, keken deze na, stelden vragen en ik hielp ze. Daarnaast hield ik bij hoever ze waren en gaf ik bij moeilijke vragen of onderwerpen extra werkbladen. De werksfeer verbeterde erg goed, de resultaten wisselden.

flipped graphic_reinertcenter

In 5havo wilden we (want mijn collega deed mee) slechts Nederlands-talige filmpjes gebruiken. Dus als we het bij scheikundelessen.nl niet konden vinden, maakten we zelf filmpjes. Dit deden we op verschillende manieren: een screencast van een powerpoint, de app explain everything of zelfs een screencast van het smartboard, al dan niet direct ingesproken, later ingesproken of alleen ondersteund door muziek. (iMovie is mijn vriend…)

In 5vwo heb ik ook gebruik gemaakt van Engels-talige filmpjes. Het aanbod wordt daardoor veel groter (en dus het werk voor mij minder). Toch vonden een aantal leerlingen het lastig. Ze misten de uitleg of dachten dat ze het misten. Daarnaast was het lastig om de leerlingen de laatste stap, zoals in infogram hieronder aangegeven, te laten maken. Een probleem wat vaker efficiënt leren in de weg staat. Leerlingen volgen de uitleg, maken de opgaven, maar weten niet altijd dat of hebben geen zin in de verwerking van de stof. Een punt om aan te werken dus. Toch heeft het flippen de werksfeer tussen mij en de leerlingen verbeterd.

flippedflowmodel

Bovenstaand infogram wordt dus belangrijk in mijn lessen de komende tijd. We gaan met 5V nu dus ook een stapje verder, maar daarover later meer. In 5H en 6V gaan we ook proberen de cirkel goed rond te maken in de voorbereiding voor het eindexamen.

Autonomie

Een tijdje terug was ik boos, heel erg boos. Ik heb toen een blogje geschreven, waarin de boosheid wat te veel doorklonk. Jammer genoeg is het blogje nu helemaal weg. Ik dacht er over om het te bewerken om toch mijn punt duidelijk te maken.

Het was druk bij ons op school, bij veel mensen stond het huilen nader dan het lachen. Bij veel mensen was het plezier weg en de frustratie hoog. Zo ook bij mij. En hoe het kwam dat het zoveel drukker was dan het jaar daarvoor, dat konden we niet goed achterhalen. We hadden een zeer slechte opstart met de ICT. Een computer opstarten, een powerpoint starten, iets uitprinten en dan kopiëren, het kostte tijd, heel veel tijd.

We hebben een nieuw taakbeleid, waarin het aantal uren taken omhoog is gegaan. Dat was even wennen, maar wel eerlijker. Meer taken kunnen nu weer beloond worden, maar die afrekening is pas aan het eind van het jaar.

En we hebben de teamvergaderingen. Anderhalf uur ‘verplicht’ bij elkaar zitten en het gevoel hebben dat het niet leidt tot wat je zou willen is zeer frustrerend als er zoveel ander werk op ligt te wachten. De uren voor de vergadering zijn gedekt door het taakbeleid, maar toch… Het blijkt heel lastig om de teamvergaderingen in te vullen met waar ze voor bedoeld zijn: een goed gesprek over onderwijs. Daarnaast is de vraag of je daar 2 a 3 keer per maand over moet praten. We moeten ook aan de slag!

Laatst was er een uitzending van Tegenlicht over ‘de onderwijzer aan de macht’ met daarin een aantal scholen die vernieuwend bezig zijn. Naar aanleiding daarvan zijn we op bezoek geweest op het Hyperion in Amsterdam. Het was een inspirerend bezoek waar twee woorden centraal stonden voor mij (ons): doen en autonomie (met daarbij vertrouwen). De cultuur op de school sprak me erg aan: goede werksfeer onder leerlingen en docenten, werken voor een goed cijfer of resultaat en autonomie. De leerlingen kregen autonomie en het bijbehorende vertrouwen, de docenten ook. En dat is waar ik naar op zoek ben en waar het gebrek ervan me frustreert.

Niet dat ik niet genoeg autonomie krijg, het is ook een kwestie van nemen. Niet dat het te wijten is aan een persoon, het is meer de cultuur. Maar ik wil wel graag wat veranderen, ik wil het graag anders. En wat dat is:

Een autonome cultuur met vertrouwen, waarin je leert van elkaar en je je kwetsbaar op kunt stellen. Een school waar plek is voor vernieuwing zonder dat we helemaal doorslaan. Een plek waar gestreefd wordt naar een goed resultaat en waar fouten gemaakt kunnen worden. Een school waar kennis en vaardigheden centraal staan en de cijfertjes er minder toe doen.

Hoe? `Wordt vervolgd…

Belabberde toetsresultaten…

De eerste toets in de bovenbouwkassen is achter de rug, de eerste SE’s zijn gemaakt. En het viel tegen, erg tegen. De gemiddelden zijn laag. Nu was het een moeilijk onderwerp, het nieuwe examenprogramma is geen kattenpis, de periode was erg kort en hadden de leerlingen zich niet allemaal goed voorbereid. Maar eigenlijk zijn wij samen met de leerlingen niet goed in staat geweest om de stof eigen te maken. Ik baal er van. Maar we zijn er mee bezig.

bad-mark-12876018

Leerlingen klagen er over (en dat hoor je vaak bij leerlingen) dat de toets zo anders is dan wat er geoefend is. Andere veel gehoorde opmerking: daar was ik zelf nooit opgekomen of daar zou ik zelf niet opkomen. Hoe bereid ik mijn leerlingen beter voor? Of beter: hoe laat ik mijn leerlingen zich beter voorbereiden? Met deze vraag wil ik mij de komende tijd gaan bezighouden.

Als we kijken naar de antwoorden van de leerlingen in de klas en op de toetsen zien we dat er een groep leerlingen is die de basiskennis mist en ook meer tijd nodig heeft om de stof te verwerken dan er is in de les. Het zijn de leerlingen in de les die snel afhaken omdat ze de uitleg niet (meer) kunnen volgen tot ieders frustratie. Ze komen daarmee in een vicieuze cirkel. Thuis kunnen ze hun huiswerk niet maken en in de les is er geen tijd voor extra ondersteuning. Hoe krijgen we de leerlingen zover dat ze naast het proberen te maken van opgaven ook actief de stof tot zich nemen en voor zich zelf leerdoelen opstellen. De ene leerling zal nog stof uit een ander hoofdstuk moeten herhalen (voorkennis ophalen), een andere leerling moet de begrippen eerst goed leren en een derde leerling moet oefenen in het maken van de opgaven en zich een techniek aan te leren waarmee de opgave tot een goed eind kan worden gebracht. Dit betekent differentiatie en/of feedback. Met differentiatie bedoel ik nu vooral dat het voor iedere leerling duidelijk wordt wat hij of zij nog moet doen om een goed resultaat te halen.

Dit alles betekent een investering van de leerlingen, maar ook van mij. Een tijdsinvestering die ik er graag voor over heb, maar ik maak me er wel zorgen over. Maar daarover een andere keer meer.

Aan de slag, wat wil ik doen?

  • Ik wil meer tijd in de les krijgen om vragen te laten maken en om feedback te geven. Ik ga Flipping de Classroom hiervoor gebruiken. Ook weer naar aanleiding van het Filmpje van Katie Gimbar, dat ik vond op de website van Frans Droog: https://fdroog.wordpress.com/flip-de-klas/
  • Ik wil meer inzicht krijgen in hoe leerlingen vragen en opgaven beantwoorden. Ik ga hiervoor op zoek naar manieren om feedback te geven zoals bijv een exitvraag, maar ook door geen vingers meer te willen zien.
  • Ik wil de leerlingen ook meer feedback / instructie gaan geven over hoe ze vragen / opgaven moeten beantwoorden, wat ze moeten kennen en kunnen voor de toets en waar ze op moeten letten bij de voorbereiding.

Dit is slechts een begin en ik kan zelf ook een hoop feedback gebruiken.

Een jaar iPadklas

Bijna het einde van het schooljaar. Een schooljaar met daarin de eerste iPadklassen op onze school. Voor mij was dat een 2e klas science. Aan het begin veel gedoe over netwerk, licenties, inloggen, onervarenheid. Maar hoe is dat nu?

Een iPad of een smartphone, laat ik het maar meteen breder trekken, is een fantastisch ding. Mogelijkheden te over. Is het in de klas ook zo fantastisch? Wij hebben weleens discussie: sommige docenten willen ‘het ding’ het liefst aan het begin van de dag verzamelen in dozen en ze aan het eind van de dag weer uitdelen. Waarom: het leidt teveel af. En sommigen refereren zelfs naar een uitzending van Zembla, dat de straling schadelijk zou zijn. Voor dat laatste ben ik te exact, maar ik zie wel dat hij veel afleiding geeft.

De collega’s die onderzoek doen naar de iPad stellen dat je dat tegengaat door zeer activerende lessen te geven, waarin je die iPad inzet in de les. Andere collega’s zeggen ook zonder iPad is er afleiding (een wolk in de lucht), maar weer anderen zeggen die afleiding is een stuk minder dan dat device. Dus wegen de nadelen (de afleiding) op tegen de voordelen.

Naar aanleiding van een blog van Frans Droog heb ik in mijn derde klas en vierde klas scheikunde gevraagd hoe ze hun telefoon zouden kunnen inzetten voor het leren, zo breed mogelijk. De derde klas vond dat moeilijk, ze kwamen met een vijftal dingen: oa Edmodo, Google translate, wat opzoeken op Google. Daarnaast begonnen ze zich te verontschuldigen dat de smartphone wel voor erg veel afleiding zorgde. De vierde klas zag veel meer mogelijkheden: ze noemden wel 4x zoveel mogelijkheden.

Het verschil is ook in de les te merken, de derde klas laat zich inderdaad veel afleiden door de smartphone (is er wel genoeg uitdaging in ons programma, maar daar gaan we binnenkort weer eens over vergaderen). De vierde klas speelt ook veel met de telefoon, maar gebruikt hem ook veel meer als zakenceclopedie, communicatiemiddel met elkaar en docent, voor edmodo, Google (drive). In dit zeer niet goed opgezette onderzoek, waar dus geen significante resultaten uit komen,lijkt het alsof leeftijd een rol speelt met het verantwoord omgaan met een device.

En de iPad zelf, is dat het nu? Als we Maurice de Hond moeten geloven wel, maar ik zo niet kiezen voor zo’n school (voor mijn kinderen). Een middelbare school is wellicht beter geschikt. Ik merk dat ik zo’n device (#byod bring your own device) een verrijking vind in mijn les. Maar dat hoeft niet perse een iPad te zijn. Misschien wel liever gewoon een (dunne) laptop, liefst een Apple, maar dat zal persoonlijk zijn. De iPad heeft beperkingen.

Wij werken met het systeem dat de leerlingen buiten de iPad geen geld hierin hoeven te investeren, dus de apps moeten gratis zijn. Dat maakt dat een goede tekstverwerking, waar de iPad eigenlijk al niet zo geschikt voor is (ook een beperking) niet op hun iPad staat. Ook powerpoint of Prezi (vanwege de flashbeperkingen) of een andere goede tool voor een presentatie ontbreekt. Verder ontbreken er gewoon apps (of zijn ze betaald, of ik kan ze niet vinden). Een aantal opdrachten of lesideeën zijn daardoor niet goed uit uit te voeren. In een exact vak wil je ook meten, graag met een computer, maar ook deze programmatuur werkt (nog) niet op de iPad.

En de afleiding, ik vind het zelf niet zo erg, maar ik zie het wel gebeuren. En elke les zo maken dat er geen kans is op afleiding is een illusie, soms (misschien wel vaak) is de creativiteit etc die je daar voor nodig hebt op. Leerlingen hebben bij een docent Nederlands in een opstel aangegeven dat ze inderdaad veel last hadden van de afleiding. Wat wij ons nu nog afvragen: hoe zit het met hun cijfers? Even een simpele vergelijking met de parallelklassen is misschien nu wel de belangrijkste stap in het onderzoek van mijn collega’s en nodig voor onze besluitvorming.

Bijna vakantie!

Deze blog is een onderdeel van een Quadblog.

Het weerbericht op de iPad

Als je zo’n iPad hebt, is het leuk als je er ook een opdracht meedoet. In de module ‘stoffen en energie’ zit een hoofdstuk over het weer. Om dit te toetsen maken we vaak een meetinstrument om een van de weersgrootheden te meten. Denk hierbij aan een regenmeter, een barometer, een zichtmeter etc. Met dit meetinstrument meten ze een tijdje ‘het weer’ en samen met de gegevens van hun klasgenoten en internet kunnen de leerlingen dan een weersvoorspelling maken.

Om de iPad hierbij te gebruiken, kregen de leerlingen een opdracht om een weerbericht voor de televisie te maken. Ze konden hiervoor de app videolicious gebruiken. Een uitgebreidere beschrijving van deze opdracht staat op Eduapp.

20130521-085734.jpg

20130521-085753.jpg

De leerlingen mochten twee lessen werken aan het weerbericht. De instructie van de eerste les: bekijk eens een weerbericht, schrijf een script. Lastig te doen voor leerlingen, van te voren bedenken wat je gaat doen. Ze beginnen liever meteen.

Na het meten kwam de tweede les: het maken van het weerbericht. Leerlingen zochten een rustig plek en gingen filmen. Sommigen wilden het thuis doen.

Het resultaat moest worden ingeleverd via edmodo. En eerlijk gezegd, het viel ons een beetje tegen. Er was een groepje die wat schema’s gemaakt had om te laten zien, de rest was een lang of een kort gesproken relaas over het weer van de afgelopen dag(en) en een voorspelling voor de volgende dag.

Kennelijk had ik te weinig voorwaarden aan de opdracht gesteld. Eisen als minimaal 2 weerkaarten en een tabel, minimaal 5 weersgrootheden bespreken zijn nodig om een mooier eindresultaat te krijgen. Ook moet ik beter laten weten waarop ik ga beoordelen. Genoeg te verbeteren dus.

Deze blog is een onderdeel van quadblogging.